Εισαγωγή

Οι μικροί ήρωες

Η υπόθεση του ελληνικού ροκ έτσι όπως αυτό έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα από το 1964 κοιτώντας την δύση στα μάτια βασίζεται κατά κύριο λόγο στην αυτοθυσία και το μεράκι κάποιων ταλαντούχων ανθρώπων που κάτω από αντίξοες συνθήκες έκαναν αυτό που ήξεραν καλύτερα: Έπαιζαν και βίωναν αυτόν τον ξέφρενο τρόπο ζωής για τον οποίο μάθαιναν κυρίως μέσα από έντυπα αλλά και το ραδιόφωνο και προσπάθησαν να τον κάνουν κτήμα και της ελληνικής νεολαίας συνθέτοντας τραγούδια σε ελληνικό και ξένο στίχο φτιάχνοντας τα αντίστοιχα χιτ. Κοιτώντας πίσω και με βάση την ασφάλεια που μας παρέχει πλέον ο χρόνος μπορούμε να υποδιαιρέσουμε την εποχή σε δυο περιόδους: Α)Την δεκαετία του '60 και Β)Την δεκαετία του'70 χωρίς όμως αυτά τα στεγανά να είναι απόλυτα αφού συναντάμε εκπροσώπους και των δυο κατηγοριών να βρίσκονται κατ' εξαίρεση σε κάποια από τις κατηγορίες χωρίς να είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα.
Η δεκαετία του '60 χαρακτηρίζεται κυρίως από την επιδρομή του mercybeat ήχου και γενικότερα την λατρεία στους γίγαντες της (Beatles, Stones, Animals κ.α.) καθώς και ένα μικρότερο ρεύμα προς την γαλλική και ιταλική σχολή τραγουδιού το οποίο μιμήθηκε και η ελληνική σκηνή, άλλες φορές πιο επιτυχημένα και άλλες όχι. Υπάρχουν φυσικά αρκετές προσπάθειες πρωτότυπης δημιουργίας και μάλιστα μερικές από αυτές είναι κορυφαίες, ειδικά εάν σκεφτούμε ότι η συνταγή της επιτυχίας περιλάμβανε πάντοτε διασκευές και όποιος πήγαινε κόντρα σε αυτό συχνά έτρωγε τα μούτρα του. Ήθελε κότσια, λοιπόν, ταλέντο και γνώση η δημιουργία τραγουδιών τα οποία σήμερα μας φαίνονται απλοϊκά και εύκολα.

Στη δεκαετία του '70 έχουμε σαφώς πιο μικρή μουσική παραγωγή και λιγότερα γκρουπ μέσα όμως σε σκληρές συνθήκες που δεν ευνοούσαν ούτε τα χρόνια της επταετίας ούτε φυσικά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης με την μαζική και εύκολη εκτόνωση στο πολιτικό τραγούδι. Αυτό που δίνει το στίγμα όμως είναι οι περισσότερες πρωτότυπες συνθέσεις και μια εμφανής διάθεση αυτοδιάθεσης και ανεξαρτησίας από τα γκρουπ που κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να εκδώσουν μόνοι τους τα τραγούδια τους με τεράστιες θυσίες και έξοδα αφού δεν υπήρχε συνήθως η στέγη των μεγάλων εταιρειών που καθοδηγούσαν την μουσική παραγωγή μέχρι και τα πρώτα χρόνια του '70. Παρόλα αυτά και σε αυτήν την δεκαετία μας παραδίδονται αριστουργήματα ενώ η τεχνική πλέον των μουσικών έχει φτάσει σε ανταγωνιστικό επίπεδο σε σχέση με τις μπάντες του εξωτερικού και κάποιες από αυτές περνάνε και τα στενά μας σύνορα δρέποντας δάφνες στην εσπερία.

Χωρίς να διεκδικήσουμε κανένα τίτλο απόλυτης καταγραφής θα γίνει μια προσπάθεια να δοθούν όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά και αξιόπιστα οι συνθήκες και τα προβλήματα όπως επίσης και οι πρωτότυπες λύσεις που αντιμετώπιζαν καθημερινά αυτά τα γκρουπ όπως και οι επιμέρους μουσικοί τους περιλαμβάνοντας τα ήδη γνωστά γκρουπ αλλά και αρκετούς που δεν είχαν την τύχη να δισκογραφήσουν, σίγουρα όμως το μουσικό τους στίγμα είναι αρκετά έντονο για να παραβλεφτεί και φυσικά άσκησε επιρροή στα τότε μουσικά δρώμενα ανεβάζοντας τον πήχη λίγο πιο ψηλά. Είναι τραγικές οι συνθήκες που έκαναν πολλά σπουδαία τραγούδια αλλά και ολοκληρωμένα άλμπουμ να μείνουν για πάντα στην αφάνεια και να παραμείνουν ανέκδοτα έως τις μέρες μας οπότε και σκοπεύουμε να τα φέρουμε στο φως για να κριθούν και αυτά από τον αδέκαστο κριτή που ονομάζεται χρόνος και να δώσουν την μάχη τους με την φήμη που δικαιούνται. Το υλικό θα συνοδεύεται πάντα από αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες και πλήρη παρουσίαση του/των μουσικού/ων τα οποία και θα δίνονται με χρονολογικά κριτήρια βάζοντας σαν εναρκτήριο έτος το 1964 και φτάνοντας έως και τα τέλη του '70 με όλα τα όμορφα, περίεργα και αξιοπρόσεκτα που συνέβησαν στο γκρουπ αποκλίνοντας λίγο από μια τυπική μόνο καταγραφή.

Ελπίζω στην κατανόηση σας για όποια λάθη τυχόν εντοπιστούν και φυσικά κάθε παρατήρηση και διόρθωση θα είναι ευπρόσδεκτη.

 
Γαϊτάνος Βασίλης

Ο Βασίλης Γαϊτάνος είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση δημιουργού ο οποίος διαπρέπει στο εξωτερικό, έχοντας δημιουργήσει ένα πολύ μεγάλο όνομα στις ζωντανές του εμφανίσεις με αποτέλεσμα πολλές φορές ο κορυφαίος εκτελεστικός του τρόπος να υποσκελίζει τον αντίστοιχο δημιουργικό.
Αναλυτικότερα, ο Βασίλης Γαϊτάνος είχε την ευχή και ταυτόχρονα την κατάρα ο πατέρας του να είναι ο Νομάρχης της Σπάρτης, μάλιστα σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας διαδέχτηκε τον πατέρα του Θεοδωράκη στην αντίστοιχη θέση της Νομαρχίας Πύργου. Δείχνοντας από μικρός κλίση στην μουσική δείχνει ένα πρώτο δείγμα του ταλέντου του όταν σε μια μοναδική εμφάνιση της Σοφίας Βέμπο με τον Μίμη Τραϊφόρο στον κινηματογράφο Αττικόν στην Σπάρτη του έγινε πρόσκληση να ανέβει στην σκηνή, το έπραξε δίχως δεύτερη σκέψη και εισέπραξε το χειροκρότημα και την αναγνώριση. Αυτό καθόρισε σε μεγάλο βαθμό και την μετέπειτα πορεία του αφού παρά τις διαδοχικές μεταθέσεις του πατέρα του στην Κοζάνη, στην Σπάρτη, στην Άρτα κ.α., το ενδιαφέρον του για την μουσική παρέμεινε υψηλό.

Περισσότερα...
 
Χαρίσης Γιάννης

Ο Γιάννης Χαρίσης αποτελεί μιά ιδιάζουσα περίπτωση ταλαντούχου μουσικού που έφτασε πολύ κοντά στην διεθνή καταξίωση αλλά λόγω ατυχών συγκυριών δεν ευτύχησε να μεγαλουργήσει, παρόλα αυτά η πορεία του μέσα από τις διεθνείς συνεργασίες που έκανε, παραμένει μακράν από τις πιο ενδιαφέρουσες και  αξιοθαύμαστες για την ελληνική πραγματικότητα.
     Αναλυτικότερα ο Γιάννης Χαρίσης ξεκίνησε τον καλλιτεχνικό βίο του από τον διαγωνισμό ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη το 1967 όπου με μαέστρο τον Μίμη Πλέσσα ξεχώρισε ενώ από τον Σεπτέμβρη του  1971 ξεκινά η επαγγελματική του πορεία στην μπουάτ Αυλαία μαζί με τους Γ. Κριμιζάκη, Κ. Χωματά και Μ. Βιολάρη. Για τα επόμενα 6 χρόνια θα περιπλανηθεί στις μπουάτ Κατακόμβη, Ταβάνια, Εσπερίδες, Δρόμο, Αζούρο, Μόστρου και Βράχος ενώ μετά περνάει σε μεγαλύτερα κέντρα όπως ο Βάκχος, Διόνυσος, Παλιά Αθήνα, Κοπακαμπάνα, Ηλιοβασιλέματα, Ξημερώματα, Φαληρικό Δέλτα και Διογένης (Ρόδος), συνεργαζόμενος με ονόματα όπως οι Αλεξίου, Μοσχολιού, Κουμιώτη, Βάνου, Τ.Χρυσός, Παπακωνσταντίνου, Τσανακλίδου , Μητροπάνο, Αγγελόπουλο, Νικολάου κ.α. Από το 1972-1976 παρακολουθεί σπουδές μουσικού θεάτρου, ορθοφωνίας, υποκριτικής και κινησιολογίας με δασκάλους τους Α.Γεωργιάδη, Μ.Θεοφανίδη, Λ.Αρχοντίδη και Α.Μάτσα και ταυτόχρονα εμφανίζεται στο θέατρο Περοκέ στο έργο «Λαέ αφέντη» των Γ.Κακουλίδη, Δ.Κωνσταντάρα και Π.Τσίρου μαζί με τους Π.Φυσσούν, Χ.Καρόλου, Κ.Σκουλούδη και Ντ.Λυγίζο το οποίο θα αποτελέσει την πρώτη του δισκογραφική παρουσία το 1974. Κατόπιν συμμετέχει και στο θεατρικό «Που θα πάει, που θα βγει» των Μ.Τραϊφόρου, Κ.Λικιαρδοπούλου ενώ συνεργάζεται και με τους μαέστρους Τ.Αθηναίο, Γ.Καστρινό, Κ.Κλαββά, Μ.Αρχοντίδη, Χατζηαποστόλου και Α.Γεωργιάδη καθώς και με την κρατική ορχήστρα στην ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ.

Περισσότερα...
 
Βαλεντίνος Πατρικίδης & οι Valentine’s

Ο Βαλεντίνος Πατρικίδης αποτελεί από μόνος του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για την ελληνική μουσική αφού από όποια θέση και να υπηρέτησε την ελληνική μουσική ,φρόντισε να το κάνει με αγάπη και ήθος, αφήνοντας ως παρακαταθήκη στις νέες γενιές εκτός από τα τραγούδια του, μια σπάνια ηθική ακεραιότητα.
Ο Βαλεντίνος Πατρικίδης γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα από μια φτωχή οικογένεια της οποίας ήταν ο μεγαλύτερος υιός. Όντας μουσική οικογένεια, έδωσε βάση στην μόρφωση του στο σχολείο και επειδή μεγαλώνοντας είχαν ήδη διαφανεί οι μουσικές του δεξιότητες και το ταλέντο του, ο πατέρας του Γεώργιος ,δάσκαλος μουσικής και χορού, προσπάθησε να βρει κάποια χορηγία ώστε να μπορέσει με την υποτροφία να λάβει την σωστή εκπαίδευση, την οποία είχε στερηθεί ο ίδιος . Δυστυχώς και ενώ είχε ήδη υπάρξει μια πρώτη συμφωνία για την χορηγία εκ μέρους του δήμου, μεσολάβησαν οι εκλογές και η αλλαγή της δημοτικής αρχής. Η νέα αρχή θεώρησε τουλάχιστον αφελές και περιττό το να δοθεί υποτροφία για μουσικές σπουδές οπότε τα περιθώρια για τον νεαρό Βαλεντίνο Πατρικίδη στενεύουν.
Την ίδια περίοδο προκηρύχθηκαν ελάχιστες θέσεις στην Θεολογική Ακαδημία του Παρισιού οπότε και ελλείψει άλλης καλύτερης προοπτικής ,ο νεαρός Βαλεντίνος αποφασίζει να ξενιτευτεί και να κυνηγήσει το όνειρό του, σπουδάζοντας θεωρητικά . Άριστος ως σπουδαστής, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του βρίσκει διέξοδο στο πιάνο που βρίσκεται στην κεντρική αίθουσα ψυχαγωγίας των σπουδαστών και αρχίζει με πάθος να ασχολείται με την μελέτη, την σύνθεση και την εκτέλεση της μουσικής, αναπτύσσοντας τα ταλέντα του. Δυστυχώς μετά από τα άδικα παράπονα συμφοιτητών του ότι ενοχλούνταν από την μουσική, αναγκάστηκε να διακόψει και την μελέτη του ενώ παράλληλα διευθύνει και την χορωδία της Ορθόδοξης Μητρόπολης του Αγίου Στεφάνου.

Περισσότερα...
 
Αγγελιοφόροι

Οι Αγγελιαφόροι έχουν το προνόμιο να είναι η μπάντα που με το πρώτο άκουσμα σε ξαφνιάζουν ευχάριστα με την διαφορετικότητα και την ευγένεια του μουσικού είδους που πρεσβεύουν και το οποίο έχει κυρίως στοιχεία gospel αλλά και jazz,πράγμα ασυνήθιστο και αν μη τι άλλο γενναίο και αντιεμπορικό, ειδικά εάν αναλογιστούμε την μουσική πραγματικότητα που τους περιέβαλε.
Αναλυτικότερα οι Αγγελιαφόροι αποτελούνται από τον ιδρυτή Πάνο Ζαχαρίου (Πιάνο, πρώτη φωνή) ,Ζάχο Τερζάκη (τενόρο) , Ιάκωβο Καρακωστάνογλου (Κιθάρα , μπάσο φωνή) και Θεόφιλο Βουρλιώτη (alto φωνή). Η σύσταση του φωνητικού συνόλου έλαβε χώρα στα τέλη του 1968 όταν και οι τέσσερις συναντήθηκαν σε μια μουσική εκδήλωση νεολαίας σε μια αίθουσα στην Αθήνα ενώ οι Τερζάκης και Καρακωστάνογλου είχαν ήδη γνωριστεί στη Φυσικομαθηματική σχολή και στην χορωδία του Πανεπιστημίου Αθηνών και η αγάπη τους για την gospel μουσική ήταν τόσο έντονη που τους έφερε αμέσως κοντά. Ο Πάνος Ζαχαρίου είχε ήδη δισκογραφήσει στην Αγγλία το 1966 σε ένα single της γνωστής gospel εταιρείας Disques Sussex όπου έπαιζε κιθάρα και συμμετείχε στα φωνητικά του Διεθνούς Κουαρτέτου (International Quartet) ενώ το 1969 εξέδωσε το πρώτο δικό του single σε ένα σόλο μουσικό τουρ στην Σουηδία, στην εταιρεία Prim Records με 4 δικά του τραγούδια στα Αγγλικά, Ελληνικά, Σουηδικά και Ισπανικά. Μετά από μια σύντομη περίοδο προβαρίσματος άρχισαν πλέον να δίνουν τις πρώτες τους συναυλίες, εστιάζοντας κυρίως εντός του νομού Αττικής και όπου αυτό ήταν δυνατόν λόγω του εξειδικευμένου και απαιτητικού μουσικού είδους το οποίο ήταν ανοίκειο για κάποιον απαίδευτο ακροατή. Παρ’ όλα αυτά οι συναυλίες που έδωσαν στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα (1969-1970) έχουν χαρακτηριστεί μοναδικές ενώ υπήρξε και ένα πέρασμα από την ΥΕΝΕΔ σε μια έκτακτη Πασχαλινή ραδιοφωνική εμφάνιση.

Περισσότερα...
 
Περισσότερα Άρθρα...
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 5
GreekEnglish (United Kingdom)