Μ. Κτιστάκης, Θ. Δημητρουλάκος, Θ. Βρανάς – Εμείς Οι Έφηβοι

Ο δίσκος συλλογή με τίτλο «Εμείς οι έφηβοι» αποτελεί μια μοναδική καταγραφή για την ελληνική μουσική, δεδομένων των ιδιαζουσών συνθηκών κάτω από τις οποίες γεννήθηκε και επηρέασε το περιρρέον κοινωνικό γίγνεσθαι, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια ηχητική «φωτογραφία» μιας εποχής όπου το πρόταγμα της κοινωνικής επανάστασης επείχε μια θέση καθημερινής αναμονής στους ανήσυχους νεανικούς κύκλους και ταυτόχρονα λαμπρό παράδειγμα της θέλησης και της αποφασιστικότητας, οι οποίες δεν γνωρίζουν φραγμό και εμπόδιο μέχρι να (επι)κοινωνήσουν το μήνυμά τους.

Η αρχή αυτής της ιδιαίτερης παρέας έγινε το σχολικό έτος 1976-1977, ευρισκόμενοι στην 2^α λυκείου της Ιωνιδείου Πρότυπης σχολής Πειραιά, όπου και συναντιούνται οι Μιχάλης Κτιστάκης, Θεοδόσης Βρανάς και Θοδωρής Δημητρουλάκος, με κοινούς προβληματισμούς και ανησυχίες, γύρω από το καταπιεστικό εκπαιδευτικό σύστημα και τις παρωχημένες παιδαγωγικές μεθόδους, όπως και σχετικά με τα γενικότερα αναχώματα του ψυχρού πολέμου. Ο εγκλωβισμός αυτής της δημιουργικής παρέας βρήκε διέξοδο στην έκδοση και κυκλοφορία της μαθητικής εφημερίδας «Μαθητικά Μηνύματα», η οποία έγινε εφικτό να εκδοθεί μέσα από έναν ανηλεή καθημερινό αγώνα εξασφάλισης των πόρων της έκδοσης, όσο και στην αντιμετώπιση της αντίδρασης της διοίκησης της Ιωνιδείου σχολής, η οποία τήρησε κάθετα εχθρική στάση απέναντι στο έντυπο, θεωρώντας το παράγοντα αστάθειας και ανωμαλίας για την καθημερινότητα της σχολής. Μέσα από το έντυπο και την καθημερινή όσμωση της παρέας, έρχονται τα πρώτα στιχουργήματα του Θοδωρή Δημητρουλάκου και του Νίκου Κούρκουλου που μετατρέπονται σε τραγούδια, όπως το «Βόρεια από την Μπαρτσελόνα», «Θα’ θελα», «Χαίρε», «Χασάπικο», «Ζεϊμπέκικο», «Μην κλαις».

Έχοντας μπει η βάση της δημιουργικής διεξόδου, η ακούραστη αυτή ομάδα, μαζί με την συμπαράσταση φίλων και συμμαθητών από όμορες περιοχές του Πειραιά αλλά και το φωτεινό παράδειγμα καθηγητών, όπως ο συνθέτης και καθηγητής μουσικής Απόστολος Ζυγούρης ο οποίος τους ενθάρρυνε σθεναρά να αυτενεργήσουν, αποφασίζουν το καλοκαίρι του 1977 να ανεβάσουν ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο, το οποίο βασίστηκε σε κείμενα του Θοδωρή Δημητρουλάκου και ποίηση του Νίκου Κούρκουλου και θα περιλάμβανε εμβόλιμα τραγούδια, ώστε να επικοινωνήσουν τους προβληματισμούς τους σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ακροατήριο και παράλληλα με τις εισπράξεις του έργου να χρηματοδοτήσουν την έκδοση. Τον Ιούνιο το έργο παίρνει τον τελικό του τίτλο «Εμείς οι έφηβοι» και αρχίζουν πυρετώδεις πρόβες για την τελική διαμόρφωσή του, η οποία συντελέστηκε με την βοήθεια των συμμετέχοντων ερασιτεχνών ηθοποιών που θα κάλυπταν τους αντίστοιχους ρόλους. Για τις ανάγκες της παράστασης θα γραφτούν συμμετοχικά από τον Μιχάλη Κτιστάκη και τον Θεοδόση Βρανά μια πλειάδα τραγουδιών, όπως τα « Κίνηση», «Χαρά», «Εφιάλτης», «Τα δυο παιδιά» ώστε να καλύψουν τις ανάγκες του έργου.

Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς 1977-78, η τετραμελής ομάδα συντονίζει σε εντατικό ρυθμό τις πρόβες για το ανέβασμα του έργου, οι οποίες γίνοντας στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Ρέντη. Λόγω της αστάθειας των συμμετεχόντων μουσικών και της ξαφνικής αποχώρησής τους κατόπιν πιέσεων της Ιωνιδείου Σχολής, αποφασίζεται ο Θεοδόσης Βρανάς να μάθει σε χρόνο ρεκόρ κιθάρα και μπουζούκι, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει στα αντίστοιχα μουσικά μέρη της παράστασης, κάνοντας νυχθημερόν πρόβες σε ένα υπόγειο στον Ταύρο.

Η αρχική παράσταση ορίστηκε για τις 6 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, όμως τα προσκόμματα της διοίκησης της σχολής καθώς και οι συνεχείς παρεμποδίσεις από την οργανωμένη κομμουνιστική νεολαία, η οποία δεν μπορούσε να αποδεχτεί την ανεξαρτησία και τον ανένταχτο ρόλο της ομάδας, οδήγησαν τελεολογικά στην αναβολή του. Παράλληλα με την πίεση της διοίκησης της σχολής μέσω απειλών για εξοντωτικές ποινές και την νέα φυλλορόηση συμμετεχόντων, η παράσταση δέχεται δεύτερη αναβολή από τις 6 Μαρτίου του 1977, ενώ πλησιάζουν σταθερά οι Πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις, με όλη την χρονική δέσμευση που προϋποθέτουν από τους τελειόφοιτους μαθητές της Τρίτης Λυκείου. Σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων, η θαυμαστή αυτή ομάδα αποφασίζει την μουσική της παράστασης να την ηχογραφήσει και να την δισκογραφήσει, ώστε να βρίσκεται διαθέσιμη προς πώληση την ημέρα της παράστασης και με τα έσοδα των πωλήσεων, να συμβάλει στην χρηματοδότηση μελλοντικών εκδόσεων. Οι δισκογραφικές εταιρείες της εποχής δεν δείχνουν ενδιαφέρον για την έκδοση και κυκλοφορία των τραγουδιών της παράστασης και κατόπιν επαφών με συνθέτες και τραγουδιστές της εποχής τους οποίους εκτιμούσαν (Κώστα Χατζή, Πάνο Τζαβέλλα, Αντώνη Καλογιάννη) αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να αυτενεργήσουν και σε αυτήν την περίπτωση. Ιδρύουν μια δισκογραφική εταιρεία υπό τον τίτλο «Νους» στο όνομα του Μιχάλη Κτιστάκη, μαζεύουν με αιματηρές οικονομίες τα απαιτούμενα χρήματα της ηχογράφησης και τον Μάρτιο του 1978 ηχογραφούν στο στούντιο Era, σε δύο session συνολικά 7 ωρών το σύνολο των τραγουδιών της παράστασης. Στην ηχογράφηση συμμετείχε ο νυν γνωστός συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου στην κλασσική κιθάρα, καθότι τύγχανε συμμαθητής τους στην Ιωνίδειο, μεγαλύτερος κατά ένα έτος), ο Θεοδόσης Βρανάς έπαιξε κιθάρα και μπουζούκι, ο Γιάννης Καραμπότης στο μπάσο και στην ηλεκτρική κιθάρα, ο Γιάννης Μαυρογιώργης στα ντραμς, ο Μιχάλης Κτιστάκης στην κλασσική και ακουστική κιθάρα και μπάσο ενώ συμμετείχε και η παιδική φίλη τους και νυν αναγνωρίσιμη ερμηνεύτρια Π.Ξ. στα γυναικεία φωνητικά.

Τελικά το θεατρικό έργο ‘Εμείς οι έφηβοι» θα ανέβει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά για δύο παραστάσεις στις 19 Μάρτη και 2 Απρίλη του 1978, σε ένα κατάμεστο πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι αποθέωσαν και χειροκρότησαν την μεστή νοημάτων και προβληματισμών παράσταση. Ο δίσκος βινυλίου με τα τραγούδια της παράστασης θα τυπωθεί από την εταιρεία Columbia σε 300 αριθμημένες κόπιες στις 15 Ιουνίου 1978, με τυπωμένο το εσωτερικό ένθετο αντί εξωφύλλου για οικονομία και θα δοθεί χέρι με χέρι στην νεολαία της περιοχής που διψούσε να ακούσει αποτυπωμένα σε βινύλιο τα τραγούδια που ακούστηκαν στην παράσταση.

Έκτοτε, η δημιουργική αυτή τετράδα θα σκορπίσει με τον Θοδωρή Δημητρουλάκο να καταθέτει το αστείρευτο συγγραφικό του ταλέντο στα βιβλία που θα συγγράψει ( Από την αρχή, Κάμπριο, εκδ. Σύγχρονη Εποχή) ενώ ο Θεοδόσης Βρανάς θα συμμετάσχει ενεργά στο ανέβασμα ενός θεατρικού έργου κατά την φοίτησή του στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου θα αποφοιτήσει ως οικονομολόγος από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ το ταλέντο του στην αποτύπωση θα καταγραφεί μέσα από τα πολυάριθμα επιτυχημένα σκίτσα του και την εκδοτική απόπειρα της πρώτης κόμικ-εφημερίδας στην Ελλάδα, ΑΝΤΙΔΟΤΟ, 1986, 4 μηνιαία τεύχη. Έφυγε χτυπημένος από την επάρατο νόσο στις 15/09/2024 και το παρόν κείμενο αφιερώνεται στην μνήμη του.